Harry Nuijten

Zondag 17 februari 2019 de apotheose van het semmelen.

Wilke Pijnacker Nieuws, Semmelen

Zoals Prins Sooj d’n irste in zijn welkomstwoord aangaf. Prachtig weer buiten en toch een volle zaal. Waarvoor uiteraard veel waardering. Het werd een prachtige middag met zoveel semmels en semmelaars van eigen bodem. Een bescheiden samenvatting.

Julia Ermens

Paula Pietersma de weervrouw ( Julia Ermens)

Van Kiep naar vuilnisman dan toch weer .. tja man / vrouw. Paula mocht het spit afbijten en deed dat vanouds weer prima. Actueel inspelend op het vertrek van Piet Paulusma of was het toch meer over de transgenderproblematiek. Zoals ze zelf vertelde:” De meense vroage men wel es waarom ik eigenlijk weervrouw geworre ben.  Nou, de zak oe uitlegge. Want ’t weer des me op t lijf geschreve. Hoge bergen en diepe dalen. Ik ben in men leve in zwaar weer terecht gekomen, d’r trok een storing over me henne. Mar nou goi ’t me wir vur de wind. Want meense, nog vur de ik geboren waar, hai ik al ’t gevoel dek in t lichaam van een aander zaat. En des gebleven, ik zij as meske geboren, mar k waar liever een jongeske gewiest. Dus ik heb men eige laote ombouwe naor man. Des de grootste fout van mun leve gewiest.  Ik wies nie det zò erg was om man te zen. Ik kon himmel niemer normaal nadenken! Ik wies niemer waor hoe t wasmachien werkte, k wies niemer waor men schoen ware, men sleutels, niks, een grote black out. Een geschaaie man verliest 90% van zijn intelligentie. “Hierbij was er veel erkenning uit de zaal van zowel de mannen als de vrouwen.  “Man zijn vond ik echt verschrikkelijk, dus ik heb me wir heel gauw terug om laote bouwen naor vrouw. En nu ben ik weervròuw, wéérvrouw, en ik ben helemaal in de wolken!!! “Paula bleef Paula en met een serie weerspreuken sloot ze haar semmel passend af.

John Monden

Huubke ( John Monden)

DUS . Het was weer een semmel met veel inhoud van het een op het ander. Van zijn broer tot de tafelmanieren. Naast het nieuwe vriendinneke dat het deze keer moest ontgelden kwam ook Chaam langs duss..   “ Mijn oudste bruur heeft een donker kleurtje, toen die net geboren was, ging ons pa hem halen op de kraamafdeling, samen met een chaamse mens en een keniaan, den directeur zei, ik ben bang dat ik heel slecht nieuws heb, maar de baby’s zijn verwisseld. Nou zee ons pa gelijk, die donkere is van mijn, maar dat kan toch helemaal niet zei den directeur? Jawel, zolang ik niet weet welke de chaamse is, is den donkere van mijn.” En zo ging het de hele semmel door, wat een aaneenschakeling van grappen en grollen. En met een bijna speels gemak bespeelde hij het publiek op een voortreffelijke manier. Het  blijft altijd weer een bijzonder moment als hij de ton betreedt. Geen spier verrekt ie.

Jan Oomen

Broeder Johannes ( Jan Oomen)

Deze keer geen helm op maar een armzalig klotje, dat natuurlijke paste zijn armzalige pij. Broeders hebben nou eenmaal geen geld voor luxe dus ook Joahnnes niet. Maar ja broeders zijn uit de tijd en pijen ok. Wel had hij veel te vertellen over zijn jeugd en broederschap. En hoe het zo gekomen was.  Een historische terugblik op het “rijke “roomse leven van weleer. Nou ja rijk en rooms het valt te betwijfelen na de bespiegelingen van broeder Johannes. Zijn roeping had hij aan Prins Soojke te danken. Pastoor kwam in groep 8 vragen of er iemand priester wou worden. Johannes toen nog Jan geheten stond met een zakske knikkers te rommelen. Sooijke tikte tegen dat zakske en hup alle knikkers op de grond. Dus iedereen aan de kant en daar lag de priesterstudent in spe op z’n knieën  aan de voeten van de pastoor.  Het verdere levensverhaal van Johannes was doorspekt met  grappen over het seminarieleven, zijn rol in de missie, de tijd dat hij bij de nonnekes woonde….. De kerkelijke ge ( mis) bruiken kwamen te uit en te na aan de orde. Zwart op wit herhalen nee beter van nie. Die het wilden horen hebben het allemaal gehoord dus . Johannes wist wel waar de klepel hing.

Noortje de Bruin

Dingske van d’n tap ( Noortje de Bruijn )

Een eerste keer in de ton zo van achter de tap. Knap hoor. Ze kon heel veel vertellen van wat ze achter die tap allemaal meemaakte en dat nog wel in den Heuvel. Kees Vromans die de cijfercode van zijn fietsslot geeft 3333 maar zegt ´t niet in de juiste volgorde. Of heel de raad van elf staat binnen en … ” Ze zen nog nie half binnen of Alfons sta al mee zn bierplateau oan d’n bar. Doe t’em mar himmel vol mee bier zeetie. Dus ikke die tap opengezet, weh denkte. Bier op! Godver zee ik, net nou heel dn kiet vol zit. Heel de raad had het ondertussen kaai benauwd, want ja, die moeten zoals vissen altijd in ut nat blijven……..” Of dat er stevige kerel binnenkomt en die zegt  “agge nou nie gauw 2 band namen noemt dan haal ik hier heel dn kiet leeg! Nou zee ik; Bløf, doe maar!” ook hier weer te veel grappen om op te schrijven maar dat het een goeie voor 2020 wordt is bewezen. Semmelaar STER dus.

Baukje en Maaike

Handige Harry’s ( Boukje van  Dongen en Maaike Stevens)

Vorig jaar niet in de ton ,maar dit jaar weer voor de tweede editie van het duo in de ton. Dees keer als twee bouwvakkeressen of nie ?? Ja de bouw maakt heel wat los en zorgt voor de nodige discussies, zelfs in Struivenlaand. De handige Harry’s wisten van alles te melden. Van hoe de bitterballen zijn ontstaan ( Els van Bergen had bedacht door dat de kroketten zo loei heet waren het bitter was er ballen van te maken )  tot een appeltje in de schaftbox is problemen s’avonds thuis. Of Frank de Swart ginnereus is , Julia Ermens waarmee ze lakens deelden, ja in de action, of de slogan het is pas feest al er een de Vuijst aan het woord is geweest. Ja en zo maar even een tijdje doorgaan. De oproep aan burgemeester Minses was helder. Van Limburg weg is plus 1, maar in Chaam gaan wonen is min 6.

Harry Nuijten

Pelgrim (Harrie Nuijten)

Als pelgrim te voet Camino Santiago de Compostella hedde het niet gemakkelijk, dat was in deze semmel wel duidelijk. Openhartig pratend over de barre tocht met een vreselijke val vlak voor het einddoel en opname in het ziekenhuis. Gelukkig had hij een schone onderbroek aan, want …”’s Avonds liep ik zo trots als unne hond met zeven staarten door de stad en zei tegen m’n eigen: jongen wat zou oe moeder frêet  op oe zijn geweest. Want als ik wegging zee ze altijd: menneke, zorg dat ge een schoon onderbroek aan hebt want ge weet nooit of ge in het ziekenhuis terecht komt.” Na de reis met slechte afloop moest de pelgrim ook bij de huisarts langs.  “En dan die privacy in de wachtkamer beste struivenbakkers. Soms is het heel stil in de wachtkamer. Dan zitte maar een beetje dromerig voor oe uit te staren, tot dat de telefoon gaat. “Ja, hier mee de assistente van de huisartsenpraktijk van ……………….” En dan komt er een hoop wel en wee over de telefoon en dus in de wachtkamer binnen. Een  bijzondere semmel tussen al die anderen maar dat kan ook in Struivenlaand.

Bart Wouters

Bart ( Bart Wouters)

Als vanouds moest de echtgenote van Bart het weer flink ontgelden. Maar ook zelfspot was een dankbaar onderwerp. Zo maar een greep uit de vele woordspelingen nou ja woordspeling “Lest zeese, eerlijk zeggen, bende gij ooit op men ûiterlijk gevallen of op men karakter, ik zeej as ik dan toch eerlijk mot zen, op jouw gevoel veur humor “. Natuurlijk begon alles omdat William Horevoorts een nieuwe mancave had gebouwd. Dus daar moest op gedronken worden. Dus daar begint het dan weer. Wil bij de plus een pak Oetker pizza kopen. Nee zegt van Ekelen dat spreek je uit als Utker. Oh zei Bart hoe doe de dat dan met koetjesrepen. Heel bijzonder was dat hij wakker werd met een dikke kop en een zure smaak en dat er toch een briefje `hou van je schatje `lag. Toen zijn vrouw hem wilde uitkleden ´s nachts had hij geroepen nee niet doen ik ben getrouwd… Kek da´s nog eens een vent nie. Hij won dus ook op allebei de semmels met een perfect spel met het publiek.

Wim Pijnacker

Gelegenheidsschijver.